Via diverse lokale omleidingen kwamen we ruim op tijd aan in Velp.  Onze tegenstander was een combinatie tussen drie verenigingen uit Grave/Velp/Escharen. De tegenstander had een team waarin iedereen opvallend genoeg even groot was. Ze konden allemaal dezelfde maat broek en shirt aan. Bij ons DSV team is dat wel anders; tussen groot en klein zit wel 50 cm om maar niet over de voeten te praten dat gaat van 32 tot maat 43. Voor de wedstrijd was er weer eens een spelerspascontrole. Dit is ook elke week anders hoe verenigingen dit doen. Deze scheidsrechter was erg serieus en noemde alle namen op en vergeleek de foto’s. 

Het team begon vol goede combinaties aan de wedstrijd. De tegenstander kwam niet verder dan het af en toe afpakken en onderbreken van de aanvalsdrift van de JO13-2 .  Na 10 minuten kwam de eerste uitgespelde kans: een fraaie voorzet die alleen nog maar over de lijn geschoten moest worden. Helaas was er een graspolletje dat in de weg zat en volgde er niet meer dan een rollertje dat net langs de doelpaal ging aan de verkeerde kant voor DSV.  Het spel bleef goed maar de weg naar het doel bleef moeilijk te vinden. De tegenstander hield nu extra mensen achter. De kansen die de jongens voor de rust hadden, waren er in totaal 6. Hiervan zouden er 4 normaal gesproken benut zijn, maar dit was vandaag niet gegund. Het was been net te kort, tegen de keeper, op de paal, kortom hij wilde er niet in. De laatste minuut voor de rust was er ineens een uitbraak van de tegenstander. De corner die daaruit volgde leverde de 1-0 op. Dat kwam hard aan bij het team. In de rust was een echte peptalk nodig.

De tweede helft leverde hetzelfde beeld op, maar de kansen die er waren, konden vandaag door de jongens niet benut worden. Ze werden er moedeloos van. Uiteindelijk had DSV 10 kansen en nul doelpunten en de tegenstander twee en een halve kans en drie doelpunten.

Ondanks het verlies was het een goede wedstrijd van de jongens. Einduitslag 3-0.

De Supporter.