Vandaag stond er een thuiswedstrijd op het programma tegen het jongens en meiden team uit Odilliapeel, een team dat strijd om het kampioenschap. De scheidsrechter van vandaag kwam naar de leiders van de JO13-2 om te vragen of we hesjes aan wilden doen, omdat de tegenstander ook groen/wit was gekleed. Bij nadere beschouwing was het verschil tussen groene en witte broeken goed genoeg.
De tegenstander was te laat op het veld, maar had verder ook geen haast om te beginnen. De DSV-mannen raakten hierdoor al op stoom. Ze stonden te trappelen om te beginnen. 


De bal werd gelijk vanaf het begin goed rondgespeeld en de flow was naar voren. Odilliapeel stond een beetje te kijken van ‘dat gaat er zo wel vanaf en dan gaan wij druk zetten’.

De drive die de spelers lieten zien van DSV was verrassend. De tegenstander werd overrompeld en na 3 minuten stond het 1-0. De 2-0 stond na 10 minuten al op het bord, na wederom een prachtige aanval vanuit de verdediging: ia de zijkanten en klassiek voorgegeven en van kortbij ingeschoten. Dit was de beste start van een wedstrijd van het afgelopen seizoen. Dan gaat het niet om het scoren maar om de spirit vanaf minuut één en als je voor komt krijg je vleugels zoals elke wedstrijd maar weer blijkt. Kom je achter, dan gaat het allemaal net niet, zoals ook vandaag bij de mannen en vrouwen uit Odilliapeel.

De zeer snelle spitsen van de tegenstander begonnen het de verdediging nu erg lastig te maken. Ze waren niet bij te houden bij lange ballen en steekpassjes en buitenspel stonden ze niet. De druk op de verdediging was groot, maar onze onverschrokken keeper was er ook nog. Het wedstrijdtempo was hoog, te hoog voor de meeste spelers van DSV. De eerste gaten vielen in de linies, maar dit had nauwelijks gevolgen. De tegenstander verprutste zelf de meeste kansen.

Een team dat vaak wint en achterstaat in een wedstrijd tegen een lager geklasseerde tegenstander heeft daar vaak moeite mee. Dit was vandaag ook het geval. Ondanks dat de jonge scheidsrechter prima floot, kwam er steeds meer commentaar vanaf de dug-out en de zijlijn op de beslissingen van de scheidsrechter. B.v. een speler valt over een polletje/zand in het veld als de bal niet in de buurt is en schreeuwt dan van de pijn. Men verwacht dat er dan meteen gefloten wordt terwijl de tegenstander in de aanval is. Of er wordt tegen een verdediger aangelopen in de 16 meter en valt dan kermend neer met het idee dat dit een penalty moet zijn. Samen met alle spelers zeuren tot de keeper aan toe die aan de andere kant van het veld staat. Dit moet je als vereniging niet willen.

Ondanks de overdruk op de verdediging in de tweede helft kon het team nog een doelpunt maken van grote afstand ( prachtig) en kwam op 4-2 met nog 16 minuten te spelen. De mannen voelden: dit wordt winnen als we blijven werken. Met nog 4 minuten op de klok was er de aansluittreffer, maar  de mannen hielden prima stand en de winst was zeer verdiend voor de JO13-2.
 
De Supporter.