Tegen Milsbeek moest het dan gebeuren. De eerste driepunter van het seizoen.

Rond negenen druppelen de eerste veteranen opgewekt de kantine binnen en langzaam vormt zich de basis aan onze stamtafel, 9,10 en Robbie maakt 11. Fred dacht er 15 te hebben maar komt bedrogen uit. John is bij t 3rd en Rien heeft lichte klachten. 13 dus!

Het veld is vochtig, de mist trekt langsaam op en een mooi herfstzonnetje straalt over De Laan. Mooie omstandigheden voor een lekker potje voetbal tegen onze favoriete tegenstander Milsbeek. Tijdens de warming up lijkt iedereen fit en om 10.00 fluit onze vaste scheids Stefan voor de aftrap. Johan en Ron beginnen op de bank dus Robbie weet dat hij superscherp moet zijn op de, door velen geambieerde, linksback positie. Milsbeek speelt met 2 nieuwe jongere spelers en maakt gebruik van een 4-4-2- opstelling dus met 2 backs (Robbie en Angelo) en 2 centrale verdedigers (Fred en Helm)  hebben we het achterin goed onder controle en kunnen we aardig mee met een van de betere teams uit de 35+ competitie. Halverwege de 1e helft besluit Robbie mee te doen met een van onze aanvallen en sluipt langs de linkerlijn mee naar de rand van de 16 en na een goeie combinatie rond hij zeer beheerst af met een loepzuivere lob! de 1-0 is niet eens onverdiend te noemen. Robbie verklaart achteraf dat je gewoon rustig moet blijven in dit soort situaties en dat onze voorhoedespelers hier maar eens een voorbeeld aan moeten nemen. We weten dat Milsbeek gevaarlijk is met zijn snelle spitsen en Fred besluit een van hen neer te leggen in de 16. Pinantie. Na de 1-1- krijgen we verschillende goede kansen op een nieuwe voorsprong maar o.a. Jeroen en Han hebben hun vizier niet helemaal goed getuned.

We rusten met 1-1 met de opmerking dat Ronnie inmiddels is uitgevallen met een verdraaide knie en Robbie liever niet de 2e helft speelt in verband met ouderdomsverschijnselen. De tweede helft, waarin Ron en Johan hun opwachting maken, vergeten we te voetballen en zet Milsbeek ons vast op onze helft. De strakke organisatie achterin is een beetje foetsie en de zwart-rode aanvallen volgen elkaar in rap tempo op. 1-2- en 1-3-volgen snel. Nadat Fred en Peter van positie ruilen hebben we weer wat meer controle en zakt Milsbeek wat in. Helm denkt de 2-3 te maken na een prima schot vanaf rand 16 maar de doelman ranselt de bal uit de hoek. Vlak voor het fluitsignaal maakt Milsbeek nog 1-4 en stappen we richting douche en kantine waar Bok en Bier vergezeld gaan van uitgebreide wedstrijdanalyses.  “we han nie hoeven te verliezen” waren we het allemaal wel over eens.
 
Volgende week een uitwedstrijd tegen UDI, een nieuw team in de competitie. Eens kijken of we daar wat puntjes kunne wegkapen...