Afgelopen weekend werd het F seizoen traditiegetrouw afgesloten met het F kamp. En wederom volop zon. Op vrijdagavond de Vossenjacht. Een 50tal jongeren doorkruiste de rechterflank van Sint Anthonis, jagend op 13 sinistere figuren. Edoch, na anderhalf uur zoeken gaven de meeste groepen de stok aan Maarten. Van de 13 vossen bleek er één onmogelijk te vinden. De kerstman. Waar zat die duivelse kerstman! Dat wilde men maar al te graag weten van het organiserende comité. Daarover later meer.
Om 21.00 werd er gestart met de bingo. Een bingo met maar liefst 150 prijsjes. Een belevenis. Ik raad u aan uw wekelijkse vleesbingo eens te verruilen voor de 150 Prijzenbingo van DSV.
Gegarandeerd dat u zo blij zult zijn als een kind. Zo ook de ffen.
Om 23.00 was het donker genoeg om het ‘dierenspel’ te spelen. Voor eenieder die dit leest hoef ik verder niets uit te leggen. Iedereen kent het spel en is wel eens varken, koe of duif geweest. Maar de geluiden waren ditmaal van grote klasse. De balkende ezel, het keffende hondje, de kraaiende haan en de kangoënde kangeroe waren niet van echt te onderscheiden.
Om 23.45 kwam de laatste groep de kantine binnen. Dan is het geen tanden poetsen, geen handen wassen, wel drinken en plassen en met een bak chips in bed belanden.
En dan begint het grote vrezen der wakers. In welke groep heerst er het eerst de rust. Welk ménneke moet als eerste weer plassen, komt huilend vertellen dat íe niet kan slapen, is z’n knuffel kwijt, wil naar huis of droomt van een keffende kangeroe? En met wat voor een tact en geduld wordt dat steeds weer opgelost. Om 02.00 lag iedereen in rust. Laten we verder stellen dat DVS een goede brouwerij-switch heeft gemaakt. Met een keurig maat glaswerk.
En dan kun je vervolgens de tijd tussen 03.30 uur en 06.00 uur ‘eindelijk een rustmoment’ noemen, maar werkelijk, dat slaat als een tang op een varken.
Een frisse ochtend dag begint dus weer om 06.30 uur, pratende en lachende jongeren, voetballende jongeren, broodsmerende leiders en broodetende ffers.
De dag werd voortgezet met een heus voetbaltoernooitje mét finale. Winnaar: Willem 2. Pannenkoeken happen in het clubgebouw was geen spel, maar diende om de honger te stillen. Vervolgens bonden de teams de strijd met elkaar aan in een spellen-wedstrijd. Met maar een doel: Het medaillon waarin gegrift staat: 1ste prijs F kamp 2010. Kracht, snelheid, samenwerking, tact, behendigheid en vernuft worden getest via de elementen water, zonnehitte, wind, autobanden en geluk. (Het element sokkenslingeren zou trouwens de komende jaren de Olympische status wel eens kunnen gaan behalen).
En wederom bleek Willem II met de eer te gaan strijken.
Dan altijd die wedstrijd waar heel sinttunnis voor uitloopt: De voetballende moeders tegen hun bloedeigen kroost, onder leiding van de ‘niet gevonden kerstman Jan van Tilburg. (Hij had zich een dagje vergist) Ze werden niet gespaard, die moeders. En wat liepen er soms ‘lillekerds’ tussen. Je zou maar zo’n moeder hebben. ‘..en sommige liepe zu hort, da de scheids dur vür floot’. Je zou ze verdenken van bloeddoping. Of iets met hormonen.
Alle lof voor de ffen die in 2 wedstrijdjes hun moeders de hakken lieten zien.
Eeuwige Tunnis roem voor Roy, Milan, Tom en Michiel, die allen wisten te scoren. Ook voor SufferdmoederColinda die in eigen doel scoorde. Na de wedstrijd kreeg iedereen zijn zwaar verdiende medaille mee naar huis. Slapen zullen ze.