De laatste tijd lezen we allemaal van die serieuze verhalen op de DSV-site, dat ik maar weer besloten heb om wekelijks een verslagje te schrijven over de laatstgespeelde wedstrijd. Aangezien dit het eerste stukje van het seizoen is en het team wel wat verandert is in vergelijking met het vorige seizoen, zal ik even de moeite nemen om deze veranderingen met u door te nemen.

Allereerst begin ik met het vernoemen van onze gestopte spelers. Zo hebben Helm en Piet Cornelissen besloten, wat later ook door Eurlings en Bos werd overgenomen, om meer tijd met hun gezin door te brengen. Marco (Aldi) Althuizen was gestopt maar hij is op zijn besluit terug gekomen, gelukkig. Onze grote vriend Ruud Vloet heeft zijn cariërre voortgezet bij de talenten van Heusden. Het gerucht gaat dat hij daar volgend seizoen de selectie gaat versterken. Er zijn ook 3 spelers geweest die de selectie van DSV hebben versterkt. Guus Christiaans, Mark Kuypers en Dirk van Laarhoven vertonen nu wekelijks hun kwaliteiten bij het derde elftal van DSV. Een nog groter verlies was het stoppen van Pim van Diepenbeek. Zijn bijdrage voor het team beperkte zich het laatste jaar tot een enkele wedstrijd vals vlaggen. Dit kwam vooral door een hardnekkige rughernia. Dankzij de vele blessures en het weinig scoren, werd hij binnen het elftal liefkozend vernoemt naar één van zijn favorieten,Patrick Kluivert. De grootste verandering was toch wel het nummer. 5 werd 6. Zoals U ziet grote verliezen voor het elftal, maar gelukkig voor ons zijn niet alle spelers van het oude 6e gestopt. Van die 6 man hebben wij de jongste 4 genomen en deze heren, Martijn Peters, Peter Brakels en de gebroeders Ferry en Pieter van Duppen, hebben voor ons de overgang van 5 naar 6 makkelijk gemaakt.
U begrijpt wel dat het voor een leider niet eenvoudig is met zoveel veranderingen, toch werd de 1e wedstrijd gewonnen. De 2e verloren. De 3e gewonnen. De 4e en 5e verloren. De 6e gelijkgespeelt. Wedstrijd 7,8 en 9 gingen verloren. Wedstrijd 10 werd weer een gelijkspel, waarna nummer 11 en 12 weer vrolijk werden verloren. Wedstrijd 13 werd, voor ons doen ongewoon, gewonnen. Gelukkig ging wedstrijd 14 weer gewoon verloren. Afgelopen zondag stond de topper tegen Wanroy op het programma. Vooraf was bekend dat deze tegenstander beter was. Beter in het verliezen. En dat deden ze nu ook weer. Met de rust stond het 4-2 voor de goeie. Grote man bij het 6e was Aldi, met 3 treffers. Zeer opmerkelijk was het gebrek aan conditie bij onze stagiair Rob Cocu. Hij moest halverwege de 1e helft even 5 minuten "uitrusten". Oh ja, en Roy had nog een intikkertje. De 2e helft werd goed hervat en de "dwergen" uit Wanroy konden alleen maar bidden dat de uitslag onder de 10 zou blijven. Hun gebeden werden verhoord. 2 doelpunten van Rob, weer een keer Aldi en die achtste weet ik niet meer. Dat kwam vanwege de tranen van geluk die over mijn wangen rolden.
Aanstaande zondag reist het 6e af naar Middelaar. Grote afwezige is de lijder (geen schrijffout) van dit spulletje. Ik heb een knieoperatie ondergaan en hoop na een goed herstel volgend seizoen het eerste te halen en zo mijn steentje bij te dragen aan het kampioenschap in de 4e klasse. Hopelijk is er iemand van ons team zo aardig om de hoogtepunten aan mij door te geven. Het zou ook grappig zijn als iemand anders een stukje zou schrijven. Ik daag je uit. Anders moet ik Pascal Schreuder vragen of hij nog ergens een stukje heeft liggen over het verband tussen de scheidsrechter van Middelaar, het preventief ruimen van geiten en schapen en de Mexicaanse griep.

Doeidoei,
Bart Kroef, lijder DSV 6.