Na maanden lang de koppositie te hebben bekleed, is na de laatste wedstrijd het kampioensschap alsnog door de welbekende neus geboord. Zoals op de site groots bekend werd gemaakt, kwamen de E-meiden van Sambeek naar Sinttunnis om te strijden voor de kampioenstitel in de meisjes E-competitie.

De huidige stand was dat Sambeek 1 punt minder had met 1 wedstrijd minder gespeeld. Er vanuit gaande dat ze die (nog in te halen) laatste wedstrijd zouden winnen, was het dus zaak dat er vandaag minimaal gewonnen moest worden. Alles was gereed: de trofeeën, de champagne, de frietjes, de platte kar en natuurlijk het publiek.

Maar er moest natuurlijk nog eerst 50 minuten gevoetbald worden. En dat werd er. Van beide zijden. Het was al snel duidelijk dat dit een echte kraker ging worden. Er werd op het scherpst van de snede gespeeld waardoor referee Marius Peeters verschillende keren moest ingrijpen. Ondanks het geringe veldoverwicht van onze meiden, was het Sambeek die de openingstreffer maakte: 0-1. Maar zoals een echte kampioenskandidaat betaamd, werd er binnen 2 minuten de gelijkmaker gemaakt wat gepaard ging met een oorverdovend getoeter, gejuich en applaus vanaf de tribunes. De leider voelde dat het goed ging komen. Maar ook Sambeek liet het er niet bij zitten en liet zien dat het niet voor niets naar “De Laan” was afgereisd, overigens ook met een volle bus publiek, gewapend met spandoeken. Na overwegend voetbal voor het doel van Sambeek was het toch weer de snelle spits van de gasten die met een snelle counter de stand op 1-2 zette. Ook dit lieten onze godinnen niet over hun kant gaan en door onverminderde druk op het Sambeekse doel werd de stand weer gelijk en snel daarna zelfs de eerste voorsprong vandaag: 3-2. Het gevoel van de leider werd steeds positiever. Ook dat van onze verdediging. Want ondanks de waarschuwingen vanaf de zijkant, waren de ogen meer gericht op ónze voorsten dan op die van de tegenstander. En dit met de wetenschap dat hun spits razendsnel was en loerde op de gevreesde counter. Dit met als gevolg dat we de rust in gingen met een 5-6 achterstand.

Ondanks dat de leider enige vermoeidheid in z’n team bespeurde, probeerde hij in de pauze z’n sterren nog op te laden voor de laatste 25 minuten van het seizoen.

Maar de 2e helft was hetzelfde beeld als de 1e: DSV-E7M aanvallen en Sambeek-E4M scoren.

Na een werkelijk titanen-strijd, floot Marius af met een eindstand van 6-8: Sambeek kampioen. DSV. 2e.

Onze meiden waren compleet stuk en moesten natuurlijk van alle kanten getroost worden.

Prima gespeeld. Een ware reserve-kampioen!

Na de kersverse kampioenen gefeliciteerd te hebben, werd er toch champagne geserveerd. Onder de douche.
In de kantine was er na afloop toch nog een verrassing in de vorm van een troffee. En dat iedereen toch tevreden was met het behaalde resultaat van dit seizoen, bleek wel toen ontdekt werd dat er een platte kar gereed stond. Met veel gejuich en onophoudelijke scandering “TWEEDE. TWEEDE”, wist heel Sinttunnis toch dat er een klein feestje gaande was. Nadat de karavaan langs alle thuisadressen was getrokken, eindigde het feestje bij de plaatselijk frietbakker op De Brink. Maandag maken we weer een nieuwe start: 18.00 uur, veld 4. In welke competitie we in 2010 voetballen is nog onduidelijk.

De trotse coach.