Vooraf werd er bij SCV nog aan een tweede plaats gedacht achter koploper UDI, echter na vandaag lijkt dat niet meer zo zeker. Ze hadden er niet op gerekend dat het vierde door het mooie weer en het vroege uur vleugels leek te krijgen. Kans op kans werd gecreëerd zowel in de eerste als de tweede helft. Al erg lang hadden de Velpenaren thuis geen wedstrijd verloren tot vandaag dus. SCV 2 tegen DSV 4 uitslag 2-3.

Ondanks de brede selectie was de coach blij dat er aan het einde nog 11 redelijk fitte spelers op het veld stonden. Hoe jammer ook, wij konden andere teams vandaag niet ondersteunen met extra spelers.

Peter gaf aan het einde van de eerste helft aan te willen en moeten wisselen, echter aan het slot speelde hij nog op pure wilskracht en plezier. Dat was vandaag het motto bij onze spelers : plezier en teamspirit!

De eerste helft was absoluut voor ons qua veldspel, gecreëerde kansen, enz., echter zoals een oude voetbalwet zegt: “verzuim je de kansen te verzilveren dan vallen de goals aan de andere kant.” Ondanks kansen van Sven, Tom, Michael en Sjoerd, vielen de goals dus bij Willem in het net, 2-0. Mark kon zijn schoenen wel opvreten van ergernis bij de eerste tegengoal, maar maakte dat later meer dan goed door veel storend werk in de spits en als rechtshalf. Ook Frank en Koen “stofzuigden” er flink op los, laatst genoemde was over het hele veld te vinden, behalve keeper heeft hij niet gestaan. Michael was de weg kwijt voor de wedstrijd, dacht in Reek te moeten voetballen, en ook in enkele van zijn acties zag en hoorde hij niets en niemand meer: “ik zat helemaal in mijn actie!” was zijn reactie dan. Door zijn snelheid en balvastheid echter stichtte hij veel gevaar. Ballen achter de verdedigers geplaatst, waren erg vaak voor onze snelle spitsen. Aan het einde van de eerste helft lukte het eindelijk een keer om een aanval scorend af te ronden. Uit een voorzet van Michael scoorde Koen zijn eerste treffer.

Willem trouwens geblesseerd begonnen aan de wedstrijd groeide in zijn werk vandaag en zeker de tweede helft hield hij er enkele zeer lastige ballen uit. (Overigens stopte hij vorige week thuis tegen Grave in de tweede helft nog een penalty!) Alleen uittrappen en lange ballen geven ging moeizaam vandaag door de blessure. Een beetje tape deed wonderen!



De tweede helft was gelijkwaardiger qua veldspel, echter de kansen waren ook nu weer voor ons en deze keer gingen ze er uiteindelijk ook in. Michael scoorde alleen voor de keeper beheerst en Koen scoorde zijn tweede in de rechterhoek tussen paal en keeper. De spelers van Velp hadden het niet echt meer en vervielen in overtredingen en onderling mopperen. Resultaat uiteindelijk was twee gele kaarten voor hun en een terechte overwinning voor DSV 4. Koen werd nog zowat door midden geschopt door een tegenstander en die wist niet meer uit te brengen als: “ik raakte hem niet eens!” Na de wedstrijd kwam hij nog wel zijn excuus aanbieden voor zijn onbesuisde reactie.

Begrijpelijke reacties van een verliezend team. De scheidsrechter heeft de over het algemeen sportieve maar soms felle wedstrijd goed geleid. Goed ondersteund door kundig vlaggers werk, in ieder geval van Bart en Sven aan onze kant.



Een heerlijke voetbalochtend werd winnend afgesloten op een zonovergoten terras van de sfeervolle en vriendelijke Velpse club. Voor ons allen de eerste keer dat wij op dit complex zijn geweest.

Om e.e.a. te vieren is een deel van het team nog samen wezen “schranzen” bij een lokale “spareribs-boer”. Was reuze gezellig heb ik vernomen via via. Andere gasten dachten er misschien iets anders over. Kleinigheidje!