Na een weekje gedwongen rust als gevolg van de vorst stond vandaag de tweede wedstijd van seizoen tegen Olympia op het programma. Na het wervelende spel in de seizoensopening  waren de verwachtingen hoog gespannen.
Zeker ook omdat we de twee eerdere ontmoetingen tegen dit redelijk eenvoudig hadden gezegevierd.


Onder leiding van Pascal trapten we om 10 uur af. Ongeveer 2 minuten later hadden we de eerste koude douche al te pakken. Een van richting veranderd schot verraste Tim. 0-1. Het vervolg deed het ergste vrezen, we speelden te slap, ongeconcentreerd en Boxmeer liet ons over het hele veld achter de bal aan lopen.
Een verdwaalde voorzet benadrukte de malaise. 0-2. Gelukkig maakten we voor rust nog een aansluitingstreffer. Een goede aanval van links naar rechts werd keurig ingeschoten. 1-2 en rust. 

In de rust werd de jongens op het hart gedrukt dat we ondanks de matige 1e helft nog steeds konden winnen als we maar korter en feller op de bal zouden zitten en bij de uitrappen van Tim meer steun zouden bieden aan de spits. Uiteindelijk werd dit ook perfect uitgevoerd. Met twee mooie doelpunten na een uittrap en 2 goede veldgoals kwam de eindstand van 5-2 op het scorebord.
Een uitslag waar gezien de tweede helft niks op af te dingen was. Individueel haalde iedereen een dikke voldoende.
Als team speelden we in de tweede helft ook goed. 

Als we het niveau constanter en hoog kunnen houden kan het zomaar eens een mooie lente worden.