De mannen van de JO15-2 mochten vandaag op het hoofdveld spelen, dit komt niet vaak voor. Het is wel het beste grasveld en trekt meer bezoekers. Elke bezoeker telt voor de motivatie. De tegenstander Siol, zoals altijd in het oranje, gaf net voor de wedstrijd aan dat de scheidsrechter met licht oranje niet echt opviel voor hun spelers. Dit werd nog snel opgelost met een trainingsjas.

De wedstrijd begon en het team uit Sint Anthonis ging op zoek naar de 1-0. De tegenstander was nog niet echt bij de les. Na enkele minuten was er al een mooi schot op doel dat maar net langs getikt werd. De druk op Siol bleef groot. Het team bleef goed spelen, maar zoals vaak in het begin van de wedstrijd stond het na 20 minuten nog maar 1-0, terwijl de verhouding 3-0 was. Siol had nog geen bal op de doelman geschoten of de achterlijn gehaald in de eerste 20 minuten.
Op het middenveld werd balverlies geldeden en maakte de verdediging een beweging te veel. En uit het niets was daar de eerste kans, die meteen de 1-1 op het bord bracht. Het was een onhoudbaar schot dat met een te lichte wedstrijdbal niet te houden was voor onze keeper.
De gelijkmaker was voor de mannen een domper en in plaats van nu echt door te drukken, werd er onnodig langzamer gespeeld. Dit gaf de tegenstander de kans om de bal rond te spelen  en aan aanvallen te denken. Het onvermijdelijke gebeurde: 1-2 vlak voor rust.

De bespreking in de rust was duidelijk: we zijn beter. We drinken thee met veel suiker en gaan voor de winst.

Het team begon na de rust met prima voetbal. Siol werd helemaal in de verdediging gedrukt. Er werd maar een helft gebruikt. Na 5 minuten was er al de derde corner. Deze werd nu slim kort genomen en de bal kwam voor de voeten van onze laatste man. Deze schoot de bal richting doel, maar omdat dit een zeer lichte bal was ging hij veel harder dan bedoelt mooi onderkant lat 2-2.  De spirit was terug en de afstandsschoten kregen nu de voorkeur van de middenvelders. Niet altijd de juiste keus, maar wie niet schiet die scoort niet. Er kwamen wel 3 ballen op de lat.  In de tiende minuut was er dan eindelijk de verdiende voorsprong. Na een afgeketst schot werd er vanaf 10 meter beheerst binnen geschoten.

De kleine blessures begonnen nu wat op te spelen en het spel zakte wat in. Omdat het geen 4-2 werd, kreeg Siol hoop en begon sneller naar voren te voetballen en de druk op de verdediging op te voeren. Het team werkte wel goed samen, maar de laatste 10 minuten werden onnodig spannend. De oranje mannen uit Katwijk gingen risico’s nemen en vol op de aanval spelen. Nu stond de DSV-helft vol met alle spelers. De schoten op doel kwamen kort na elkaar, maar waren onzuiver. Het uitverdedigen leverde wel problemen op. Een aanvaller van Siol werd nog aangetikt toen hij er aan de rechterkant doorgebroken was. Zeer professioneel gedaan, maar zeker niet netjes. Het bleef bij een vrije trap. De laatste 5 minuten braken aan. Het was nu alle ballen naar voren. Het team ging niet voor de goal hangen, maar wilde nog steeds blijven voetballen. De spits van Siol, die nog niet veel had laten zien, speelde onze voorstopper uit en dreigde erlangs te gaan. De bal was al voorbij, hij dook naar de voeten van de spits en tikte al liggende met de armen nog net tegen de bal kans weg voor Siol. Het was net buiten de 16, dus gelukkig geen penalty. Met een echte muur werd ook deze kans om zeep geholpen.

De winst van 3-2 is verdiend DSV was het betere team.
 
De Supporter.