Voorafgaand aan de wedstrijd tegen koploper Herpen staan we met keurig gekamde haren en ingehouden buiken in de goal op veld 3. Peter krijgt voor de sponsoring van ons veteranenteam een welverdiend bloemetje en applaus. Evert, oud speler en coach bij afwezigheid van onze Fred, overhandigt de bloemen en maakt verschillende TIKTOK-waardige filmpjes. Eén probleem, niemand van ons heeft een tiktak account….. dus blijft t bij een traditionele teamfoto. 

Normaal spelen we als 1e klasse team, natuurlijk op het hoofdveld van De Laan maar vandaag kiezen we bewust voor veld 3. Dit is nl. wat smaller en korter. Het loopvermogen van de middenvelders en spitsen van Herpen is zo waarschijnlijk makkelijker te controleren. 
 
Met Robbie en Angelo als backs en Helm en John centraal in de defensie geven we weinig weg in de 1e helft. Herpen is wel ietjes sterker maar komt niet tot grote kansen en wij krijgen met de razendsnelle Patrick en sluwe Christ zelf 2 goede kansen op een DSV doelpunt. Vlak voor rust ontsnapt de nummer 2 van Herpen (waarover later meer) heel even aan onze aandacht en schiet hard binnen. Tijdens de eerste helft, waarin we wat harder in de duels moeten zitten dan wij gewend zijn in de, anders zo gemoedelijke, 35+ competitie wordt er veel gepraat en geklaagd. Vooral in de Dug-Out van de tegenstander is het erg onrustig waardoor de scheidsrechter zijn handen vol heeft om de boel rustig te houden. Het wordt zelfs zo onvriendelijk dat de scheids de wedstrijd even stillegt om de gemoederen weer tot bedaren te brengen. 
 
Na een stevig duel vlak voor rust, waarbij de sterke en grote nummer 2 en Jarno elkaar raken, grijpt hij naar zijn onderbeen en moet helaas richting Maasziekenhuis voor een vermoedelijke beenbreuk. Wij wensen hem beterschap!
 
De 2e helft verloopt een stuk prettiger in ieder geval. Wij kunnen wat meer druk zetten en krijgen zelfs de overhand totdat we plotseling op 0-2 gezet worden. Onze scheids besluit tot het toekennen van een penalty die niet voor iedereen even evident was. Ons verzet is daarna gebroken en plichtmatig voetballen we de wedstrijd uit. De 0-3 (de boel floept door een polletje over onze libero Rien heen wat de snelle spits van Herpen vrije doorgang tot John geeft) en de 0-4 (lobje over de uitgekomen John) zijn alleen nog voor de statistieken.
 
Er valt nog 1 hoogtepunt voor DSV te noteren. De mee naar voren geschoven Helm maakt met een slimme schuiver, terwijl Herpen een pass verwachtte, vanaf rand 16 de 1-4. De eer is gered in een wedstrijd waar met een beetje geluk wat meer in had gezeten.
 
Wij spelen pas weer op 26 november op DE Laan tegen MOSA uit Oijen. Dit lijkt op voorhand een zekere 3-punter…