“Never change a winning team” was de slogan van Noud afgelopen week, daarom stond hij weer als laatste man opgesteld, verder was er toch wel het een en ander gewijzigd vanwege het groot aantal aanwezige spelers. Al hoewel er in de kleedkamer voor de wedstrijd enkele mannen meer bezig waren met hoofdpijn, slikken van paracetamol en gemiste ontbijten inhalen, dan met voetbal. In het begin van de wedstrijd werd dit ook snel duidelijk. Door wat geklungel en gekluts stonden we na vijf minuten achter met 1-0. Overigens een schitterend ingetrapte bal van een van de betere Wilbertoorders.

Erik had spionage werk gedaan vooraf, zoals afgesproken, en wist ons dan ook haarfijn uit te leggen waar de gevaarlijke en pijnlijke plekken bij de tegenstander lagen. Mark hadden we dan ook tactisch gekoppeld aan nr 7 en die heeft geen potten kunnen breken. Later heeft Jeroen deze klus vakkundig afgerond.

Na de eerste vijf minuten begon het bij DSV beter te draaien en vonden we elkaar een stuk beter. Hetgeen resulteerde in kleine kansjes van o.a. Patrick, Sven en Haico. Eigenlijk is het de hele wedstrijd zo gebleven. De meeste dreiging kwam van en de betere kansjes waren voor de thuisploeg. Onze verdediging stond als een huis. Slechts een enkele overtreding was noodzakelijk om de tegenstander de score te beletten. De wissel van Sjoerd voor Patrick kort voor de rust bleek een gouden wissel. Koud in het veld scoorde hij de gelijkmaker na een actie, die afgerond werd met een mooie geplaatste schuiver rechts in de lange hoek, onbereikbaar voor de keeper. In de tweede helft herhaalde hij dit kunststukje en scoorde zijn en onze tweede treffer in de linker beneden hoek 2-1. Tevens de verdiende eind uitslag. Erik kreeg vlak voor tijd de verdiende publiekswissel, als man van de wedstrijd!



Volgens de coach van de tegenstander was onze keeper onzeker, maar hij had het mis, Willem was gewoon ziekjes volgens eigen zeggen of was het toch te laat geworden gisterenavond ……..!

De scheidsrechter heeft het niet erg lastig gehad deze middag. Natuurlijk werd er wel eens gemopperd n.a.v. een fluitsignaal bij een vermeend buitenspel of een onbestrafte charge die op een “schwalbe” zou hebben geleken. Kaarten en tijdstraffen zijn niet nodig geweest.

De Willy’s waren misschien technisch iets beter, maar qua vechtlust en volhardendheid waren wij duidelijk de betere vandaag. Moe maar voldaan werd de douche en de kantine opgezocht.



Onze vlaggers voor en na de rust waren uitstekend in vorm en goed bij de les.

De leider van vorig seizoen had nog een mooi compliment voor het team: “het staat hartstikke goed”.