Het was lekker fris bij de start van de wedstrijd, het had gevroren ‘s nachts, maar gaandeweg ging de zon steeds meer schijnen op De Laan voor het 4e, letterlijk en figuurlijk.
De slijtageslag tegen SVS van twee weken geleden had bij menig speler blessureleed opgeleverd. Het was dan ook maar goed dat we een week rust hebben gehad door het erg slechte weer. Alle blessure gevallen waren present en we zouden wel zien hoe lang het goed ging. Twijfels waren er bij de coach over zeker zes van de zestien spelers, gelukkig viel het achteraf reuze mee.
Door de naderende festiviteiten rondom carnaval moesten enkele spelers in de rust naar elders, en onze laatste man moest zich thuis melden. Het laatste kwartier van de wedstrijd moest ook onze keeper gewisseld worden ivm een familie uitje. Aan het begin van de wedstrijd hadden we vijf reserve spelers, daar bleef er uiteindelijk eentje van over aan het einde, en wat voor een: hattrick Sven. Sven heeft afgelopen seizoenen nog al eens moeite met scoren gehad, maar dit seizoen heeft hij er bij ons al 7 gescoord en 2 bij het 6e, toen hij daar mee mocht doen. Overigens is een goede tweede goalgetter: Sjoerd, die heeft er ook al 7 in liggen.

Vanaf de aftrap werd duidelijk dat de tegenstander uit Mill kwam om ook vandaag te winnen, met fris aanvallend voetbal probeerden zij hun wil op te leggen aan ons team. Zij zijn niet voor niks koploper in onze poule, hebben nog geen wedstrijd verloren en slechts een keer gelijk gespeeld. Volgens de coaches is dit vooral te danken aan veel geluk en niet altijd aan goed spel. Onze verdediging speelde niet subliem in het begin, veel glijpartijen door het gladde veld, zorgden voor enkele gevaarlijke situaties voor het doel van Willem. Het vizier van de Millenaren stond niet zuiver en alle ballen gingen er dan ook langs of over. Naarmate de wedstrijd vorderde gingen zij zich steeds meer ergeren aan zichzelf, mopperen op elkaar en op de scheidsrechter en op onze spelers die hun uit hun spel haalden door lichte overtredingen en goed ingrijpen op belangrijke momenten. De scheids moest meermaals ingrijpen en optreden tegen verbaal ge-emmer van menig Millenaar. Overigens iets wat wij nog wisten van vorig seizoen tegen een aantal van de huidige tegenstanders, die toen in Juliana 5 speelden. De tegenstander speelde ons in de kaart met dit gedoe en raakten steeds meer verstrikt in hun eigen valkuil.

Enkele keren kwam D.S.V. er gevaarlijk uit, vooral als Sven erop uit gestuurd werd, door goede steekballen van Sjoerd, Jeroen of Frank. Uiteindelijk viel ook de 1-0 uit zo’n steekbal en onze goalgetter deed het weer.

Voor de rust werd het echter ook 1-1 uit een vrije trap die vrij ingekopt kon worden, door niet adequaat meelopen met deze man. Sjoerd werd na een half uur gewisseld voor Koen, een echte linkspoot en sneller om waar nodig de snelle rechts buiten uit te kunnen schakelen bij zijn snelle rushes, waar Patrick de handen vol aan had in het begin. Al mopperend op de scheidsrechter gingen de tegenstanders naar de thee en de rust.

Door alle verplichte wissels stond er een heel andere verdediging aan het begin van de tweede helft dan bij het begin van de eerste helft. Het spelbeeld werd echter meer en meer bepaald door D.S.V. Juliana voetbalde vooral tegen zichzelf en zette de lijn van de eerste helft vrolijk verder. Koen probeerde de relatief kleine en onzeker ogende keeper te verschalken met bekeken schoten hoog in de goal, hetgeen niet echt goed lukte. Uit een voorzet scoorde Sven nog, echter door aanvallen van de keeper binnen de 3 meter van de goal werd de treffer afgekeurd. Na een kwartier werd Sven gewisseld voor Sjoerd en koud in het veld scoorde hij de overigens zeker verdiende voorsprong: 2-1. Een gouden wissel zogezegd.

Vervolgens ging Mill voor de gelijkmaker en kreeg menig kleine kans, maar die werden allemaal vakkundig om zeep geholpen door onze verdediging en de keeper. Peter aan het hoofd van de verdediging was als vanouds een zekere sluitpost. Patrick kreeg steeds meer grip op de snelle rechtsbuiten. Niek was op geen foutje te betrappen. Mark en Jeroen groeien steeds meer in hun rol als sterkmakers en bal afpakkers (van Bommel en de Jong kunnen er nog iets van leren) voor de verdediging.

Noud verving heel verdienstelijk onze keeper en speelde het spel voortreffelijk, zoals we van hem gewend zijn. Vertragen indien nodig, versnellen bij kansen en provocerend indien de tegenstander er gevoelig voor is, zoals vandaag. Uiteindelijk leidde al dit gedoe in een meer dan terechte rode kaart voor een van de Millenaren voor natrappen op enkele van onze spelers, gelukkig werd er niemand echt geraakt. De goed fluitende scheids was echter onverbiddelijk.

Kort daarvoor had Sjoerd de eindstand bepaald op 3-1 , met een snoeiharde knal in de rechter boven hoek, absoluut onbereikbaar voor de goalie.

Een toeschouwer van Juliana mocht buiten de afrastering plaats nemen na verbaal commentaar op de scheidsrechter.

Na het laatste fluitsignaal togen de D.S.V.-ers super tevreden naar de douches en de Juliana mannen mopperden rustig verder over zoveel onterechte beslissingen van de scheids. Een enkeling wist echter ook te vertellen dat ze de nederlaag vooral aan hun zelf te wijten hadden.

De scheidsrechter had nog een groot compliment voor D.S.V. 4 in petto, nl. hij had zelden een team gefloten wat zo sociaal speelde, geen commentaar op de leiding leverde, geen opmerkingen over en weer naar elkaar, wel pittig speelt en werkt. Hij vond dat de club dit team hier wel eens voor mocht belonen met een rondje bij gelegenheid.

Komende week zijn we vrij en de week erna komt Hapse Boys 4 naar De Laan.