De derde wedstrijd speelde het vierde in het Limburgse Milsbeek. De parkeerplaats was te klein voor al het publiek en auto’s die op deze wedstrijd af waren gekomen, dachten wij, zodat wij onze voertuigen buiten het terrein dienden te parkeren. Van het publiek hebben wij daarna weinig tot niets meer gezien. Bij de tegenstander was er wel een flinke familie/club toeschouwers.
De accommodatie was prima. Het wedstrijdformulier was slechts een velletje, hetgeen een foutje bleek van de organisatie ter plaatse. De oplossing leverde de thuisclub extra schrijf werk op. De stickers van ons team waren zo geplakt.
Wij waren al begroet door “good old” Piet ten Haaf, bekend van zijn trainerschap bij D.S.V.. Hij stuurde ons naar een verkeerd kleedhok, dat was de volgende verwarring. Langs het veld was hij luid en duidelijk in niet mis te verstane woorden aanwezig, zoals van hem bekend.
De scheidsrechter voor deze wedstrijd was weer een verwarring. Natuurlijk zijn we blij met alle goed willende vrijwillige scheidsrechters, echter deze fluitist was niet te betrappen op al te veel beweging buiten de middencirkel, had geen kaarten op zak, reageerde op appels uit het veld, meestal in het voordeel van de thuisploeg, echter Noud wist hem ook te bereiken in de eerste helft. De tweede helft was Noud onze vlagger en leverde zijn vlag demonstratief in na de zoveelste verwarrende en onterechte beslissing, maar bedacht zich later toch nog gelukkig.
Onze “look a like” van Ruud van Nistelrooy, was er weer bij na een welverdiende vakantie in Kroatie, blij toe. Na de eerste helft reserve te hebben gestaan, mocht hij de wei in en heeft slechts 20 minuten mee mogen doen, want toen stuurde onze eerder besproken “man in black” hem uit het veld, zonder uitleg e.d. Later bleek dat het niet om een 5 minuten straf ging maar einde oefening. De overtreding die bestraft werd was absoluut terecht, echter alles wat er aan vooraf ging, nl. buitenspel, een handsbal, een eerste forse duw van Jaaps tegenstander, werd voor het gemak over het hoofd gezien en weg gewuifd.
Ook voor de coach was dit de druppel die de emmer deed overlopen. In alle rust liep hij keurig gekleed het veld in en wilde de scheids vragen om uitleg en wat de bedoeling was van zijn escapades. De scheids wilde echter geen niet uitgenodigde elftal leiders te woord staan binnen de lijnen en deze werd dan ook het veld afgestuurd op straffe van staken van de wedstrijd.
Als laatste verwarring nog even de uitslag: op de D.S.V. site staat als uitslag 1-1, op de knvb website en het wedstrijdformulier staat 3-3, maar volgens ons was het 3-4.
Dit omdat Tom een loepzuiver doelpunt scoorde, dat echter werd afgekeurd wegens buitenspel door de grens en overgenomen werd door de scheids. Echter de schrijver dezens stond op een lijn met de verdediging en Tom stond dat duidelijk niet, maar ja zo gaat dat: 3-3 is de geldige eind uitslag.

Jullie denken misschien is er ook nog gevoetbald tussen de verwarringen door, ja zekers.
Het vierde ging furieus van start en binnen 20 minuten hadden we er al twee in liggen. De eerste een afstandsschot van Koen, die niet goed verwerkt werd door de keeper en Sven scoorde in de rebound. Hij heeft daarmee zijn scoorde in vergelijking tot vorig seizoen al met 400% verhoogd. Een contract verlenging hangt in de lucht. De tweede was een uitstekend uitgevoerde vrije trap door Sjoerd en Bart Aben. Laatstgenoemde schoot de bal over het spekgladde natte veld vanaf ruim 20 meter strak in de linker benedenhoek. De overrompeling leek nog meer doelpunten op te gaan leveren, echter door o.a. appels voor allerlei vermeende overtredingen kantelde de wedstrijd. De sterke spits die Mark veel werk bezorgde en de aanvoerder met zijn afstandsschoten, die steeds uit de dekking van Sjoerd wegliep, kregen steeds meer voet aan de grond. Dat leidde tot een eerste tegendoelpunt vanuit een afstandsschot door de aanvoerder die niets in de weg werd gelegd door onze verdedigers. Willem kon er slechts naar kijken. De rust ging in met een 1-2 stand.
Michael en Tom kwamen de tweede helft in het veld als verse krachten. Michael was vanmorgen zijn bed niet uit te krijgen en mocht daarom de eerste helft vlaggen om wakker te worden. Bij een uitval van de thuisploeg moest Mark aan de noodrem trekken in de zestien en de spits stortte kermend ter aarde. Penalty oordeelde de scheids vanaf de middenstip. Als bij wonder herrees de betreffende speler en scoorde uit deze buitenkans een mooie gelijkmaker.
Vervolgens ontstond de eerder beschreven story rondom Jaap en waren wij duidelijk even van slag. De beste man van Milsbeek, de rechtshalf nr 14, profiteerde optimaal en wist na een vrije opkomst met een verwoestende uithaal de 3-2 binnen te schieten. Met tien man gingen wij weer aan het voetballen en creëerden behoorlijk druk op de tegenstander. Diverse vrije trappen en corners, die bijna allemaal vakkundig werden voorgelegd door afwisselend Koen en Martijn vooral, leverden veel gevaar op voor het doel van Milsbeek. Uiteindelijk haalde Sjoerd verwoestend uit, Michael kreeg hem eerst niet in, en scoorde de absoluut verdiende gelijkmaker. Een mooi lobje van Koen bij een vrije trap werd door de keeper ternauwernood op de lat en over getikt.
De afgekeurde goal van Tom was zelfs de uiterst verdiende zege treffer geweest.
De laatste 10 minuten werd vooral bepaald door veel blessure behandelingen (kramp en vermeende aanslagen) bij de thuisploeg, veel spelers wisselingen, de bank leek onuitputtelijk. Dit ontregelde vooral de aanvalsdrang van onze jongens.
De beste speler vandaag aan D.S.V. kant was trouwens Bart Aben, onze interim aanvoerder vandaag. Bijna op geen foutje te betrappen. Scoorde een loep zuiver doelpunt. Stuurde verdediging en middenveld aan en ging zelf af en toe mee ten aanval.

Wederom een drie punter door onze neus geboord, zijn we gaan douchen en huiswaarts getrokken om ons verdriet te verdrinken thuis of in de kantine van D.S.V.
Een leuke competitie tot nu toe werd geconstateerd onder de douche.