Op een koude zondagochtend, in alle vroegte (8.50 uur) gingen de DSV vrouwen op weg naar Cuijk om daar tegen het combiteam SIOL/ JVC’31 voor de tweede overwinning te strijden.

De afgelopen jaren bleek SIOL, ondanks dat ze niet ver boven DSV eindigden, een stugge tegenstander. Ook nu wisten we dat we de punten zeker niet cadeau zouden krijgen, ondanks het kleine verschil (1) in punten op de ranglijst. We speelden onze wedstrijd op kunstgras. Een ondergrond waar de DSV dames zelden op spelen. Na het beginsignaal was het al bijna raak voor DSV. Een goede dieptepass vanuit het middenveld werd door Eef op goede wijze gecontroleerd en met een prachtig schot in de korte hoek, leek ze de keepster van de Cuijkse ploeg te verrassen. De keepster had echter een prachtige reactie in huis en dook de bal uit de hoek. De goed keepende goalie zou deze ochtend helaas vaker een bijna zeker doelpunt in de weg staan.  De Cuijkse formatie was de eerste helft feller, won meer duels en had het vizier scherper staan dan de DSV vrouwen. In de 10e minuut bracht de snelle linksbuiten SIOL/ JVC ’31 op voorsprong door onze verdediging uit te kappen en de bal in de verre hoek te krullen (1-0). Amper 10 minuten later was het diezelfde speelster die op snelheid werd weggestuurd en wederom te weinig weerstand geboden kreeg om af te drukken. Ditmaal met een hard schot in de korte hoek (2-0). Ook DSV kreeg kansen. De rechtsback van de Cuijkse ploeg leek even stil te staan toen zij voorbij werd gestormd door Freekje. Met grote snelheid en de bal als een touwtje aan de voet leek zij 1 op 1 voor de aansluitingstreffer te gaan zorgen. Helaas was de laatste touch te hard, waardoor de keepster van Cuijk de kans zag om de bal voor de voeten van Freekje weg te plukken.  Aan de andere kant was het JVC dat op schlemielige wijze op een 3-0 kwam. Een rollertje dat niet eens als doelpoging was bedoeld, zorgde voor een misverstand in de verdediging van DSV. De bal rolde tergend langzaam voorbij iedereen de verre hoek in. Een 3-0 achterstand was een grote teleurstelling. Ja, de Cuijkse ploeg was feller en combineerde met vlagen makkelijk, maar het verschil in de eerste helft was geen 3 doelpunten.

Waar we in het begin van het seizoen nog veel moeite hadden om een goede 2e helft te spelen, was het vandaag compleet andersom. De dames waren in de eerste helft al een aantal keer dicht bij de 3-1, maar dat de 3-1, 3-2 en zelfs de 3-3 in de tweede helft niet vielen was eigenlijk een groot wonder. DSV speelde een zeer sterke tweede helft, waarbij SIOL/ JVC’31 op een enkel kansje na op hun eigen helft werd teruggedrongen. DSV won de duels en creëerde grote kansen. Achtereenvolgens Margo, Lidewij, Fleur, Eef en wederom Lidewij en Margo wisten de sterk keepende doelvrouw niet te passeren. En er zaten echt een aantal 100% kansen tussen (open doel, op de doellijn), en dus een wonder dat we er geen een wisten te verzilveren. Toen de scheidsrechter zelfs een overduidelijke handsbal in de 16 niet bestrafte met een penalty, wisten we dat het ons vandaag niet gegund was. Protesteren hielp niet, de arrogante scheidsrechter floot zijn eigen wedstrijd. Een ijzersterke 2e helft zonder beloning in de vorm van doelpunten. Het is goed om te zien dat we zo’n goede kansen creëren, maar we moeten, om een beetje afstand te nemen van de onderste plekken, wel doelpunten gaan maken. Het verschil met de ploegen boven ons is de laatste 2 weken groot geworden, terwijl we deze en vorige wedstrijd hebben laten zien dat we niet minder zijn dan ploegen als DWSH’18 en SIOL/ JVC’31. De komende weken staan er weer wat moeilijkere tegenstanders op het programma. Achtereenvolgens Sambeek en Achates zijn de tegenstanders voor de komende weken. We kregen nog wel wat mooie complimenten van de leiding van de tegenstander. Ze waren onder de indruk wat we de 2e helft met onze zeer jonge ploeg lieten zien. Meiden van 15, 16, 17, 18 die zich zo goed lieten gelden tegen speelsters met veel meer ervaring, dat belooft veel voor de toekomst.