DSV A1, van kampioensploeg tot degradatiekandidaat. Hoe groot kan het contrast zijn? Waar voor de winterstop met attractief voetbal en een geweldige teamspirit tegenstander na tegenstander vernederd werd, is DSV tot nu het lachertje van deze competitie.

Aan de trainingen kan het niet liggen, hier word altijd 100% inzet gevraagd, en ook geleverd. Ook zaterdags is de inzet er, helaas alleen op de momenten dat het ook echt gevraagd word. DSV begon vandaag slap aan de wedstrijd. De wil om te winnen was er wel, maar het kan door de spelers niet met volle overtuiging omgezet worden in 3 punten. Het eerste foutje aan DSV zijde werd gelijk omgezet in een doelpunt voor Ruwaard. Hun behendige linksvoor ontsnapte aan de DSV defensie en schoot beheerst binnen. Even later werd Jeroen Brienen getoucheerd, wat Merijn Jacobs een vrije trap opleverde. Deze legde hem bij de 2e paal neer, waar Arjan Arts met zijn merkwaardige schoenen de gelijkmaker binnenschoot. Helaas mocht het niet baten voor DSV. Blessures voor Vince en Bo zorgde voor een tiental situatie. De rust werd behaald met een 3-1 achterstand.
De tweede helft speelde DSV in een 3-4-2 opstelling. De gevraagde inzet was er. Helaas werden de fouten van DSV keihard afgestraft (o.a. 2 penalty’s). DSV speelde verder prima, en liet zien dat het toch over de nodige kwaliteiten beschikt, waar men het vertrouwen uit zal moeten putten. Bob Lenkens en Jeroen Brienen voegde nog een treffer aan hun totaal toe, maar het mocht niet baten. Ruwaard ging met een 6-3 overwinning aan de haal.
Fouten zijn er om gemaakt te worden, en om van te leren. Toch moeten de jongens geloven in zichzelf, en ook de anderen. Dan komen de punten vanzelf. Aankomende week weer een kans om verder van de degradatiezone te wijken.

(Pim Toonen)